Zeg het met…….Dahlia’s! De scholen begonnen weer –Veel wordt, voor zover mogelijk weer opgestart. Het was een vakantieperiode anders dan anders. Ik heb me ook een poosje ‘stil’ gehouden wat columns betreft. Hebben jullie gezien hoe geweldig de dahlia’s nu kleuren. Prachtig! Dagelijks loop ik erlangs met de hond. Toen de dahlia knollen? bollen? hoe zeg je dat, de grond in gingen van het voorjaar, heb ik er al over geschreven. Een beetje als hart onder de riem: Wie weet in september, toch de feestweek en het 50e (nota bene) corso? Was ik te optimistisch of naïef, of gewoon realistisch onzeker.

Want nu maanden verder— We weten en zien hoe grillig en zorgelijk de coronasituatie is, kijk maar hoe zorgvuldig de scholen nu moeten werken. Hoe kwetsbaar we zijn en blijven. Nu de zomer ten einde begint te lopen, hoe nu verder? Code geel, rood, oranje, zo kleurig als de Dahlia’s en de hitte. Het besluit was al gevallen, geen feestweek en corso – dat snijdt erin, juist de vijftigste editie afgelast – het snijdt erin ook zakelijk financieel – en het was steeds een bijzondere week. Hoe kijk je nu naar de dahlia’s, zaterdag 22 augustus kunnen we ze kopen – voor een ander even nadenken wie – voor je zelf. Dahlia’s Kleuren. Niet als codes van gevaar maar zomaar kleurige tekens van kleine dingen – Opmerkingen of een woordje.

Een kleurig hart onder de riem. Waar ligt het eigenlijk aan dat je nu soms in de krant of op tv iets leest of ziet dat je extra raakt. Zijn we ‘ gevoeliger’ geworden. Negatief soms – “Ik ben helemaal klaar met dat virus – “Ja maar dat virus niet met ons –” en dat is dan nog zacht uitgedrukt. Hoe sta je er zelf in – En je zal maar minister zijn of burgemeester of in de zorg werken, of gewoon jij en ik met je dagelijkse verantwoordelijkheid, thuis, je werk, de zorgen ook om je baan of de financiën, je zaak… je wordt er onrustig, wat bang van?

Zomaar iets wat me van de week trof. In een magazine van het pensioenfonds Zorg en Welzijn ( daar vallen dominees onder) las ik een interview met een spoedeisende hulparts. Op de vraag of hij bang was om zelf het virus te krijgen zei hij o.a. “Ik heb daar ernstig rekening mee gehouden”, – Iedereen in mijn omgeving ging daar op eigen manier mee om – “Ik ben christen en mijn vertrouwen in mijn geloof is groter dan mijn angst. Dus ondanks dat ik bang was, heb ik het met alle liefde gedaan”. Zo maar een zinnetje als een bloem in deze steeds spannende tijd. Als kleurige codes! Ds. André Heiner.

Door Henk Boer

Geef een reactie